Ενθάδε κείται..

 ..η πραγματικότητα

που  νίκησα ματώνοντας

δηλώνοντας στο μάταιο 

πως δεν θα μπώ στο κοιμητήριο της πλάνης

αφήνοντας λουλούδια

στον τάφο της αλήθειας μου.

Ανατέλλει μια εποχή που νιώθεις ..

  ..πως  δύει μια μεγάλη  σιωπηλή αλήθεια..

 ..μπροστά σε όσους βάδισαν ευλαβικά 

το μονοπάτι της ψυχής 

χωρίς να έχουν ψευδαισθήσεις.

Kαι τώρα ..

 ..πήγαινε να κοιμηθείς.

Αγρυπνώ εγώ για σένα.

Μενέλαος Λουντέμης

Κι ας λέει η νύχτα τ'ουρανού

δεν έχω αστέρια απόψε

Πάντα να ξαναρχίζεις

                     

               Ο καλύτερος τρόπος για να αντιστέκεσαι 

είναι να μην εξομοιώνεσαι

Λιτά..

Μοναχικά, Αντισυμβατικά , Μποέμ 

για να μη χάνουμε απ'το τραγούδι της ψυχής

ούτε μια νότα.

Έτσι είμαι εγώ και δεν πιάνομαι..

..γίνομαι σκοτάδι και χάνομαι

όλη η ζωή μου είναι 

δρόμος είναι και φωτιά

Μόνο η σιωπή..

.. κατέχει το χίλιες φωνές να βγάνει

και ένα βλέμμα περιττές 

όλες τις λέξεις κάνει

Απ’ όλες τις εν θερμώ επιλογές..

..πειράζει να εξαιρέσουμε

τη συνειδητή μοναχικότητα;

Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα..

..κι ο ίδιος ο παίχτης είναι αιχμάλωτος 

μιας ζόρικης σκακιέρας 

με μαύρες νύχτες και δήθεν μέρες.

Η Ψυχή κινεί τον παίχτη 

κι ο παίχτης της αντίληψης τα πιόνια.

Μα άραγε ποιά αλήθεια πίσω από το Μάταιο, κινεί το νήμα της σκόνης και του χρόνου, και το νόημα της διάψευσης  στο όριο της προσδοκίας;

Πολλά τα θραύσματα ..

..κι ανεύρετα·

οι  πόνοι

δεν έχουν τίποτε να πουν για την πληγή·

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

Μέρες αργίας, 1995

Όμως μετά..

..έστριψα το νόμισμα 

και μου βγήκε γράμματα.

Χωρίς αποδέκτη...

..για εκείνο το πάντα  που αγάπησα με ψυχή

και για αυτό το ποτέ που δεν μ'αφησε

να ξεχάσω

πόσο μάταιο είναι

να μπαίνεις στην καταιγίδα  της ζωής

χωρίς να χωράς την αστραπή 

της ενσυναίσθησης

Γι'αυτό και 

 Αρνούμαι κάθε εκδοχή

της παυσίπονης εποχής μας.

Ένα κομμάτι ουρανό ..

..νοστάλγησα

μου 'λειψες πρόλαβα να πω

και ράγισα.

Πιο Ζόρικη απο ποτέ..

       Με μια  ψυχής ορφάνια 

   που θα μπορούσε να λυγίσει σύμπαντα 

             και μια καρδιά που διαρρηγνύει

        τα σύννεφα στα δυο.

Aγαπάς απόλυτα..

..όταν ο πόνος του να αντέχεις 

γίνεται οδύνη του να υπάρχεις

μακρυά.