Πιο Ζόρικη απο ποτέ..

       Με μια  ψυχής ορφάνια 

   που θα μπορούσε να λυγίσει σύμπαντα 

             και μια καρδιά που διαρρηγνύει

        τα σύννεφα στα δυο.

Γιατί ..

..δεν είσαι πια εδώ

Αφιερωμένο: 

σε όσους αντέχουν ακόμη να ταξιδεύουν μοναχικά

αγαπώντας βαθειά το ανεπίστροφο.

Η καρδιά ..

..επαναπατρίζεται

έκπτωτοι 
απο έρωτα.


Aeriko#2015

Πιστεύεις..

..στο Πεπρωμένο;

Είσαι..

Αγάπη μου, ξέρεις 

ότι θα σ'αγαπώ 

μέχρι το τέλος του κόσμου.

Νιώθω πως..

..όλη μου τη ζωή  το μόνο που έκανα

ήταν να βρίσκω το δρόμο προς εσένα

Κάθε μέρα..

..έχει τη σκέψη σου

και κάθε νύχτα το όνειρο μας

Κάποιες μελωδίες ψυχής ..

..δεν λιποτακτούν

πεπρωμένο. 

Με δυο συλλαβές αυτή τη νύχτα..

..ξέπνοος κάποιος στίχος

που σου μοιάζει

φορά  τον ήχο

της ψυχής σου.

Ναυαγώντας..

..στην ξέρα του πόνου 

αξιώθηκα ~ ταξίδι ~
την αγκαλιά σου

Το πρώτο αληθινό φιλί..

..δεν δίνεται με το στόμα

αλλά με  ένα  ψυχής
χάδι.

Τι αξία θα είχε..

..η όαση του μαζί

Τελικά

Σημασία δεν έχει με ποιόν "βρίσκεσαι" 

στον αστερισμό

της βαθειάς αγάπης

Πως γίνεται..

.. η βροχή

τη μυρωδιά

στο δικό μας

Μαζί;

Ένα χαμένο κορμί..

..σαν το δικό μου

για να το κάνεις

να μιλήσει...

πρέπει πρώτα 

να κάνεις ένα άφοβο ταξίδι

ως της ψυχής του

το βυθό.

Την αλητεύει τη δίκοπη στιγμή..

..σα δυσκολεύει ο δρόμος

 σε τσιγαρόχαρτο η ψυχή μου..


Έτσι γουστάρει το στιχάκι
καρφί να γίνεται στον τοίχο της ζωής
για να κρεμά το νοτισμένο ρούχο της

η αλήθεια.-

Σιωπηλή η ανάσα...

.."τι να πεις άλλωστε

όταν ξεχειλίζεις "

Εκεί που αγκαλιάζουμε ..

..το πιο αθώο θέλω

 εκεί  ψυχή μου 

η αγάπη κατοικεί.

Κι έτσι απλά η καρδιά

νίκησε πάλι 

Αν ..

..δυναμώσει απόψε η σιωπή

θα σπάσουν 

τα ηχεία του απείρου

Έξω βρέχει ..

..μέσα μου κόντρα ο λυγμός

τώρα

τo δικό μου  ρεφραίν

στα χέρια  που αγκαλιάζουν

τη σιωπή  μου στα χείλη  που 

σκουπίζουν  με φιλί

το πιο πικρό μου δάκρυ

στα μάτια  που ζεσταίνουν την ψυχή 

Έξω βρέχει

και τι μ'αυτό..

βρέχει,δε βρέχει

σ'αγαπώ

Mια ζωή..

.. γυρεύω αυτό που είσαι

ούτε μια τρίχα 

απ’ τα μαλλιά σου 

δε θέλω αλλιώτικη

ούτε σπίθα απ’ τα μάτια σου

ούτε λέξη για το είναι σου

Μόνο

η ζεστασιά απ την ανάσα σου 

γλυκαίνει το μέσα μου χειμώνα

Κανένα πάντα..

.. δεν είναι οικοδομήσιμο

αν δεν χτίσει στο δρόμο της ζωής

το έντιμο θέλω του παλμού

τη γέφυρα του μπορώ μας.