Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Ακατάβλητο...


"Κάθε αίσθημα, είπε, ανάλογα με την έντασή του, 
προκαλεί μέσα μας ένα κρυστάλλωμα. Τελικά, 
ο εσωτερικός κόσμος μας διαμορφώνεται 
σ' ένα σύμπλεγμα από κρυσταλλώματα. 
Το πρόβλημα είναι πώς να περάσει η σκέψη
 ανάμεσα απ' αυτούς τους υφάλους 
χωρίς να προσκρούσει σε κανέναν.




"Απ' το θάνατο, κατά βάθος, δεν είναι τόσο ο φόβος 
για το άγνωστο που μας περιμένει, 
όσο ο φόβος για το ανθρώπινο τοπίο που χάνουμε."


"Έρχεται κάποια στιγμή,  όπου η μεγαλειότητά μας, 

ο εαυτός μας, είναι ανάγκη να περάσει 
στην αίθουσα του θρόνου με τους αυλικούς του, 
το νου και την καρδιά, 

για ν' αποφασίσει επάνω 
στον καταστατικό χάρτη της ζωής του."



PS: Αναχωρητής της ελπίδας 

δεν πρόκειται να γίνω..
Δύναμη μου 
η προσευχή σου τα βραδυα
και το ανθοχαμόγελο αυτο..




Ακατάβλητο.-