Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Γελάει η καρδιά γαλήνια...



"Φωνάζει ο νους 
και φλέγεται ..

αγανακτεί με την καρδιά 
που ατάραχη τον παρακολουθεί
και την ρωτάει :

Πως γίνεται ανόητη να αντέχεις,
εσύ που γνώρισες το Φως 
μακριά Του να υπάρχεις;
Γελάει η καρδιά 
γαλήνια και αποκρίνεται :







“Μακριά ή κοντά 
για μένα δεν υπάρχει.
Αυτοί δικοί σου όροι είναι.
Εγώ όμως νιώθω τυχερή 
που έκρυψα στο είναι μου
λίγες στιγμές αλήθειας 
τόσο βαθιά για πάντα
ώστε κι ο πιο επιτήδειος, 
ο ικανότερος ληστής
να μη μπορεί να κλέψει.



Έτσι εκείνες οι στιγμές
πάντα δικές μου θα ‘ναι.
Στον τελευταίο μου παλμό 
μαζί μου θα τις κλείσω.”