Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

Χωρίς Αναστολή...


AΓΑΠΗΜΕΝΕ μου Αυτοσαρκασμέ...

Μια  φορά κι έναν καιρό..
ο Κακός ο Λύκος ηταν
ένοχος στα μισα παιδικά
Παραμύθια χωρις 
Αναστολή...

Περασαν τα χρονια..
το παιδί των Παραμυθιών
μεγαλωσε..και  σκάλωσε για λίγο
στων καιρων το παραμύθιασμα..

Ξεσκάλωσε όμως γενναία
γιατί οι αξίες που γαλουχείται μια
ψυχη στα πρωτα παιδικα της χρονια
μενουν αναλλοίωτες.

1.Τα παιδια του Β1 του 7ου Δημοτικού 
Σχολείου Ασπροπύργου 
δεν ανατρεπουν απλα και μονο  
ενα πασίγνωστο παραμυθι (με την αξιοσύνη
των ΑΝΘΡΩΠΩΝ δασκαλων τους)
αλλα θεμελιωνουν μεσα τους 
ενα γενναιο διδαγμα εφοδιο
στα επόμενα δυσκολα 
της ζωης τους χρονια.






2. Στα χρόνια της αθωότητας 
καταφευγουν καποιοι απο μας
οχι παλιμπαιδίζοντας..ουτε
μηρυκάζοντας..αλλα σπουδάζοντας
χαμόγελα στο σχολείο της ζωής..
απλα για να αντέξουν τα παράλογα
της νεας τάξης του Matrix
που μας περιβάλλει.





3.Οταν φτασεις στο σημείο 
ενήλικας πια να πεις..
Κι έζησαν αυτοί καλά...με εμάς τι γίνεται
ξερεις οτι το Γουρούνι
κι αν το πλένεις..το Σαπούνι σου Χαλάς.
Ψάξε όμως το γιατί σου γεννιέται
η επιθυμία να το πλύνεις..
Άραγε επειδή..
ακονίζεις τα δόντια σου
να το φάς..ή διότι
πιστεύεις οτι μπορείς
να αλλάξεις τα πραγματα...

πφφφφ...


Όπως και να έχει..
αναμεσα σε μενα
που αγαπώ τα χόρτα
του βουνού

και σε σένα που
στοχεύεις
φιλέτο



'Αβυσσος...!!


PS: O Λυκάκος ακολουθεί
τη φύση του..
Ο Άνθρωπος..;

Δειλοί Μοιραιοι και άβουλοι δεν μπορουμε 
ουτε να περιμενουμε ουτε να αξιωθουμε θαυμα..
Mέσα μας...

Και με το χερι στην καρδιά
ας αναλογιστούμε
τη φράση του Αγαπημενου Αρκά..

Πως ενας λαός αφέθηκε
να κατρακυλίσει τόσο χαμηλά..

Πως..

Δημοκρατία εγινε τέσσερις λύκοι 
και ένα πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό.

......................................