Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Όλα Κυλάνε....




Tαξίδεψες στο ακίνητο του χρόνου.
Ναυάγησες στην ενδοχώρα της Σιωπής.
Ξεχάστηκες σε λέξεις στάσιμες παλιές .
Άντεξες κακοκαιρίες μοναξιάς.
Δε ρωτάς, δε ζητάς, δε χωράς, 
δεν ξεχνάς.

Στα σκοτάδια των βυθών σου
μια αχτίδα αλήθειας αγαπάς
την κρατάς...





Όλα κυλάνε...
σαν τον παλμό της καρδιάς...
σαν τον ρυθμό της ανάσας...
σε μάταιες ερήμους...





όπως η Συγνώμη μετά την Αγάπη...
όπως η Έγνοια μετά τη Συμπόνια...
όπως η Αποδοχή μετά την Απόρριψη...!

αυτή είναι η αλήθεια της Ζωής..!



Aντρεα...σε ευχαριστώ που με
επανεκκίνησες....

Δεν θα γυρίσει ποτέ...
όχι γιατί δεν θέλει αλλα
γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλοιώς..

Κανείς δεν γυρίζει απο κεί.!!