Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Εκεί....


Σήμερα ξύπνησα  με μάτια δακρυσμένα
σε έναν ύπνο δίχως όνειρα 
 η αράγιστη  αλήθεια μου  
ξέρει να γίνεται λυτρωτική.






Ωραιο είναι το κόκκινο
μα εγω αγαπω το Μαύρο


Αγαπάω εναν  άντρα που 
με κοίταξε με ένταση
 μου  μίλησε με πάθος μέσα 






και τον φορώ  πεντακάθαρα
καθε φορά που ξαπλώνω
στα μαύρα σεντονια
της δικής μου ενσυναίσθησης
και αλήθειας.


Εκεί  που το συναίσθημα καίει
και φλέγεται  αργά
εκει που η επιθυμία
παραμένει άσβεστη
εκει που  ο πόθος
δεν λεηλατεί 
αλλά κρατά επτασφράγιστα
και μακρυά απ τα
ανθρωπινα μάτια
τα πιο βαθιά του Θέλω









σε μια πραγματικότητα
που δεν απαξιώνει λυσσαλέα
καμιά στιγμή.