Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Brusco....



 Κρασί

 brusco

κατά προτίμηση καρδιάς

δίνει μια  γεύση στη ζωή μας

τραχύ, δριμύτατο
οπως οι δυνατότητες μας


στυφό σαν την αληθεια μας
μεθυστικό σαν τις  επιθυμίες μας
σκληρό οπως οι αντοχες μας.


 

Όπως σοφά προείπε
η φωνή του παλμού μας

Μια αστραπή η ζωή μας...
μα προλαβαίνουμε


Κρασί δεν είναι, αδέρφια,
η λευτεριά μήτε γλυκιά γυναίκα,
μήτε και βιος μες στα κελάρια σας
μήτε και γιος στην κούνια·


Έρμο τραγούδι ’ναι
ακατάδεχτο
και σβήνει στον αγέρα!

(«Οδύσσεια»)


ΥΓ.  Δεν υπάρχει περίπτωση
να σας ακολουθήσω στα μπαράκια..
Δε σφάξανε...τέτοιο ξενέρωτο after 
δεν είναι για την αφεντιά μου...
καλη συνέχεια και
Καλο Ξημέρωμα αγαπημένα μου
Ρεμάλια...!!!  ;)