Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

Στην Κλεψύδρα του Χρόνου...


Ενα πέρασμα που όλοι το περνούν





το διαβαίνουν....




Μία και μόνο αράγιστα 
εύθραυστη στιγμή
το ξεκλείδωμα του.



Η στιγμή που ματώνουμε 
όταν νοιωθουμε ανίσχυροι
μπροστά στο μη αναστρέψιμo








αλλά και η στιγμή της απόλυτης
  αποδοχής του μάταιου.




Αυτoύ που βλέπουμε με τα μάτια της ψυχής 
      Ανοιχτά και καθαρά.





 η μέρα   γενναιόδωρη 
και η νύχτα ευσπλαχνική
με τις αντοχές τα όνειρα
και την αλήθεια  όσων

μοιράζονται   όχι  ψυχία
δηλαδή κομμάτια ψίχουλα..
αλλά

ολόκληρη