Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Που πας καραβάκι...




Xαράματα η ωρα 5 και κάτι ψιλά..


Τι σημασία έχει ο χρόνος..σα να
μην πέρασε μια μέρα απο κεινο κει
το ζοφερό παρόμοιο βράδυ..δικό σου
ήταν τότε..μαζι το ξημερώσαμε και πάλι

- Μα που σε πέτυχα..!!εσυ δεν βγαίνεις πια..

-Χαχαχα..έτσι ειναι τα αερικά...

Θυμάσαι..; Παντα η ιδια ερώτηση
      πειραχτικα....




-Για νέα ναυάγια Φίλε μου...
εσένα τι σε κόβει..θελεις κι εσυ
    να με σώσεις..;

-Ωχχχχ...μυαλό δεν βάζεις εσυ..

-Μωρε τι μας λές..;)
Δεν γίνεται αυτό...
Ρε αυριο θα σε κάνω εγγραφή..
έτσι για να μάθεις..

-  Μαρία

-Ναι Γιάννη μου..μίλα μου..πες τι;





-Τα΄δωσα όλα στον ήλιο.
        'Ολα
όλα εκτός απο τη σκιά μου

                                                         


-Xμμμ..δεν χάσαμε τη φόρμα μας..
σπικάρουμε κι Apollinaire
είδες τι κάνουν οι τεκίλες;

  -Γιάννηηηη ;




- E ναι..τα είπαμε αυτά...

Σαρκαστικά αυτοπυρπολούμενοι




-Και είναι για καλό τωρα αυτό..;

Ρε θα σε κάνω αυριο εγγραφή
για να μάθεις...σσσσ...Aκου..
περνά το σκουπιδιάρικο..χαχα
θυμάσαι..;Πόσες φορές γυρίσαμε
μαζι μ'αυτο;

-Σήκω.. οκ πάμε...

Τι όμορφο να περπατάς 
με ενα αληθινό σου φίλο
      απόλυτα σιωπηλά..

...δες Γιαννηηη δες..!!!



για όσους αξιώνονται  το χάραμα..!


-Μαρία; 
Kαι μένα μου λείπουν
Ψυχή  μου..


Καλημέρα Γιάννη μου....
Είμαστε ακόμα εδώ..:))

Και ναι σε έκανα και εγγραφή..
Καλά να πάθεις..;)