Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Ειμαρμένη...



Το κακό πάντα πιο λίγο από το λίγο κρατάει 






Είναι όμορφο 
να ρουφάς αχόρταγα 
στιγμές απο το σήμερα. 
Βαθιές οι εισπνοές της ζωής 
φτάνουν μέχρι τα μύχια 
του είναι σου...



Κανένα πλέον εμπόδιο
δεν μπορεί ν΄ανακόψει 
την πραγμάτωση της δικαίωσης.




Σαχ Ματ κανει μόνο η Αγάπη
και η αγάπη συγχωρεί δεν εκδικείται.


     Μ'αρέσει να χάνω σε αμίλητες μάχες...
παίζω 
με τα μαύρα μην το ξεχνάς....

Ωριμάζω χωρίς να σαπίζω
γιατί ΠΙΣΤΕΥΩ  στη Ζωή.
Δεν προσδοκώ τίποτε πια...
αφήνομαι απλά  στο πέταγμα...



 Στα χαμηλά..; Ποτέ Ξανά..!!


Αυτός ο μήνας δικαίωσε
το πιο δυνατό μου χαρτί.
Αυτό που όλους αφήνω 
για λίγο να υποτιμούν..
την οξύτατη νοημοσύνη μου 
σε συνδυασμό με τον παλμό μιας
ασυμβιβαστης καρδιάς...






      υραννική ψευδαίσθηση

μα λατρεμένη
του Ανέφικτου μετείκασμα θαμπό
του Απόλυτου σπαθί που το κραδαίνει
η Ειμαρμένη
και στήνει με τη ζήση σου χορό






Αγάπη
τη φωνάζουνε θαρρώ"